மார்ச் 4, 2008 இல் 3:00 பிற்பகல் (049 - எப்படிப் பறப்பேன்...)
Tags: கவிதை!
பறந்து வரச் சிறகிருந்தும் – நீ
பறந்து வராமல்
உன் இறக்கைகளை
ஒடுக்கி வைத்துக் கொண்டு…
என்னைப்
பற பற என்கிறாய்!
என் முறிந்த சிறகுகளோடு
நான் எப்படிப் பறப்பேன் சொல்…?
இருப்பினும்…
என்றாவது ஓர் நாள்
நானும் என் இறக்கைகளை விரித்து
உன்னிடம் பறந்து வரலாம்!
அதுவரை
உன் குரலைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்
வாய்ப்பையாவது
எனக்குத் தவறாமல் கொடு
அது போதும் எனக்கு!!
 | kalai மேல் 251 – ஒ நெஞ்சே நெஞ்… |
 | Sathya மேல் 124 – வரம் ஒன்று தர… |
 | vani மேல் 238 – ”நான் இ… |
 | அடலேறு மேல் 238 – ”நான் இ… |
 | shamini மேல் குறளில் பிறந்த கதை –… |
 | kavi மேல் 228 – காதல் செய்வாய… |
 | ரசிகன் மேல் 237 – மன்னித்துவிடு… |
 | saranya மேல் 228 – காதல் செய்வாய… |
 | m.l.kalamullah மேல் காதல் பரிசு! |
 | Hookah Starbuzz Toba… மேல் 223 – உன் நினைவுகளும்… |
 | I Shed T h i r t y P… மேல் 232 – ஏக்கம் ! |
 | sharmila மேல் 230 – நினைவுகள் கூட… |
| vani மேல் 230 – நினைவுகள் கூட… |
 | XRumerMonstroZ மேல் முத்திரை பதித்த சித்திரைப்… |
 | அஷ்ரப் மேல் அடுத்த ஜென்மம் என்று… |
சிவா சொன்னது,
மார்ச் 4, 2008 இல் 9:01 பிற்பகல்
நல்ல கவிதை
வாழ்த்துக்கள் சத்தியா
சத்தியா சொன்னது,
மார்ச் 15, 2008 இல் 2:04 பிற்பகல்
//நல்ல கவிதை
வாழ்த்துக்கள் சத்தியா//
ம்ம்… உங்கள் வாழ்த்திற்கு மிக்க நன்றி சிவா.