ஆகஸ்ட் 15, 2006 இல் 12:02 பிற்பகல் (036 - கண்ணீர் அஞ்சலி!)
Tags: கவிதை!
இரும்பான மனம் கொண்ட
இரக்கமில்லா மனிதர்கள்
இயந்திரப் பறவைகள் மூலம்
ஏவிவிட்ட எச்சங்களினால்…
கண்மூடி இமைப்பதற்குள்
கண்மணிச் செல்வங்கள்
கருகிச் சாம்பலான கோலம்
கண்ணீரை நிறைக்கிறது!
கண்ணீர் விட்டு
கதறி அழுது
கவலைதனை கழுவி
கல்லாக்கிக் கொள்வோம் – நெஞ்சை
கல்லாக்கிக் கொள்வோம்!
*** இவள் – சத்தியா ***
 | angelintotheheaven மேல் அடுத்த ஜென்மம் என்று… |
 | Ticaexceent மேல் முத்திரை பதித்த சித்திரைப்… |
 | kalai மேல் 251 – ஒ நெஞ்சே நெஞ்… |
 | Sathya மேல் 124 – வரம் ஒன்று தர… |
 | vani மேல் 238 – ”நான் இ… |
 | அடலேறு மேல் 238 – ”நான் இ… |
 | shamini மேல் குறளில் பிறந்த கதை –… |
 | kavi மேல் 228 – காதல் செய்வாய… |
 | ரசிகன் மேல் 237 – மன்னித்துவிடு… |
 | saranya மேல் 228 – காதல் செய்வாய… |
 | m.l.kalamullah மேல் காதல் பரிசு! |
 | Hookah Starbuzz Toba… மேல் 223 – உன் நினைவுகளும்… |
 | I Shed T h i r t y P… மேல் 232 – ஏக்கம் ! |
 | sharmila மேல் 230 – நினைவுகள் கூட… |
| vani மேல் 230 – நினைவுகள் கூட… |
வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு. · Theme: Thirteen by Beccary
CAPitalZ சொன்னது,
அக்டோபர் 10, 2006 இல் 3:13 பிற்பகல்
இப்படி கவிதை எழுதத் தான் எனக்கும் விருப்பம். ஆனால் முடியாமல் இருக்கிறதே.
______
CAPital
http://1kavithai.wordpress.com/